Op deze pagina vindt u informatie over de door de FCI erkende hondenrassen en hondenrasgroepen.
De informatie is bedoeld voor u als leidraad bij het kiezen van een voor u geschikt hondenras. Leest u vooraf de informatie over de aanschaf van een hond onder de knop 'Aanschaf & verzorging van je hond'.
De ruim 330 internationaal erkende hondenrassen zijn ingedeeld in tien rasgroepen. De hondenrassen in deze rasgroepen hebben vaak een gezamenlijk kenmerk in uiterlijk, karakter of in het werk of gebruik dat de rassen vroeger en soms ook nu nog uitvoeren.
De stamboom die door de Raad van Beheer wordt uitgegeven is uitsluitend een afstammingsbewijs en zegt niets over onder andere de gezondheidstoestand van de op de stamboom vermelde honden.
Als u op zoek bent naar een rashond dan kunt u via de rasgroepen een voorselectie maken. Binnen de rasgroepen kunt u dan weer verder selecteren op een hondenras dat aan uw wensen voldoet én aan wiens eisen u voldoet.
Wij adviseren u bij de aanschaf van een rashond altijd contact op te nemen met de door de Raad van Beheer erkende rasvereniging voor meer informatie. U vindt de gegevens van de erkende rasverenigingen bij elk ras onderaan de pagina. Veel rasverenigingen hebben een speciale afdeling pupbemiddeling voor nieuwe potentiële puppyeigenaren. Bent u op zoek naar een oudere hond dan kunt u via de rasvereniging terecht voor een zogenaamde herplaatsingshond.
Ook via een bezoek aan een honden-activiteit (hondenshow, hondensport, werkproef, etc) kunt u één of meerdere rassen bekijken en meer informatie van fokkers en eigenaren krijgen.
Wij wensen u veel voorpret en succes met de verantwoorde keuze voor een nieuwe huisgenoot.
Oorspronkelijk kwamen onze tegenwoordige Spaniel-rassen onder één naam voor: "Spaniels". In de 18e eeuw had men de Spaniels in twee groepen verdeeld: de Springing Spaniels en de Setting Spaniels. De eerste groep stootte het wild uit de dekking op ("to spring the game"), de tweede liet zich met het wild onder het net vangen. Uit de Springing Spaniels ontstond in Wales de Welsh Springer Spaniel. Ze worden in Wales ook wel "Starter" genoemd, of in het Welsh: "Tarfgi". Het ras werd in 1902 officieel erkend.
Algemeen voorkomen
Een symmetrische, gedrongen hond, niet hoog op de benen. Hij is duidelijk berekend op uithoudingsvermogen en hard werken. Hij heeft een vlot en levendig gangwerk met veel stuwing en kracht. Hij onderscheidt zich van de overige Spaniels door zijn afwijkende rugbelijning, die bij de lendenen licht gewelfd is, en door zijn hoofd met de druivenbladvormige oren.
Schofthoogte
reuen 48 cm, teven 46 cm
Gewicht
circa 16-20 kg
Vacht
Recht en glad, zijdeachtig en dicht, nooit gekruld. Benen en staart hebben een lichte bevedering. De kleur is uitsluitend dieprood en wit.
Gebruik
Gebruikt voor de jacht voor de voet, waarbij hij het wild opspoort en opstoot uit de dekking en het na het schot apporteert.
Gezondheid
De honden waarmee wordt gefokt volgens het Fokreglement van de rasvereniging worden rontgenologisch onderzocht op HD en getest op erfelijke oogafwijkingen.
Aard
Vriendelijk van aard, geen sporen van agressie of nervositeit tonend
Bijzonderheden
De vacht moet regelmatig gekamd en geborsteld worden, en ongeveer viermaal per jaar worden getrimd, waarbij het haar aan de staart, de voeten en op de oren wordt gefatsoeneerd.
Overige
Agressie of lust tot verdedigen is uit den boze. Hun temperament kan variëren van zeer uitbundig tot een tikje teruggetrokken. Schuwheid wordt gezien als een fout. Gezien hun soms wat eigenwijze karakter, hebben jonge Welsh Springers een consequente hand nodig bij de opvoeding en/of training.
De meeste Welsh Springers voelen zich uitstekend thuis in het gezelschap van kinderen of andere huisdieren, zeker als ze ermee zijn opgegroeid. Dit ras stelt gezelschap zeer op prijs en is daarom niet geschikt om veel alleen te zijn.
Een hond voor sportieve mensen, die van het buitenleven houden, en die de hond in hun woonomgeving elke dag vrije beweging - los van de riem - kunnen geven.
