Op deze pagina vindt u informatie over de door de FCI erkende hondenrassen en hondenrasgroepen.
De informatie is bedoeld voor u als leidraad bij het kiezen van een voor u geschikt hondenras. Leest u vooraf de informatie over de aanschaf van een hond onder de knop 'Aanschaf & verzorging van je hond'.
De ruim 330 internationaal erkende hondenrassen zijn ingedeeld in tien rasgroepen. De hondenrassen in deze rasgroepen hebben vaak een gezamenlijk kenmerk in uiterlijk, karakter of in het werk of gebruik dat de rassen vroeger en soms ook nu nog uitvoeren.
De stamboom die door de Raad van Beheer wordt uitgegeven is uitsluitend een afstammingsbewijs en zegt niets over onder andere de gezondheidstoestand van de op de stamboom vermelde honden.
Als u op zoek bent naar een rashond dan kunt u via de rasgroepen een voorselectie maken. Binnen de rasgroepen kunt u dan weer verder selecteren op een hondenras dat aan uw wensen voldoet én aan wiens eisen u voldoet.
Wij adviseren u bij de aanschaf van een rashond altijd contact op te nemen met de door de Raad van Beheer erkende rasvereniging voor meer informatie. U vindt de gegevens van de erkende rasverenigingen bij elk ras onderaan de pagina. Veel rasverenigingen hebben een speciale afdeling pupbemiddeling voor nieuwe potentiële puppyeigenaren. Bent u op zoek naar een oudere hond dan kunt u via de rasvereniging terecht voor een zogenaamde herplaatsingshond.
Ook via een bezoek aan een honden-activiteit (hondenshow, hondensport, werkproef, etc) kunt u één of meerdere rassen bekijken en meer informatie van fokkers en eigenaren krijgen.
Wij wensen u veel voorpret en succes met de verantwoorde keuze voor een nieuwe huisgenoot.
De IJslandse hond stamt af van honden die met Noorse Vikingen naar IJsland kwamen tijdens de kolonisatie van dit eiland (874-930). Het ras is verwant aan andere Scandinavische rassen, zoals de Buhund. Dreigde in de 19e eeuw op IJsland te verdwijnen door epidemieën, hongersnood en natuurrampen, maar ook omdat men probeerde het herdersinstinct te verhogen door te kruisen met andere rassen. Alleen op boerderijen in afgelegen gebieden bleef het ras zuiver bewaard. Dankzij de inspanningen van een Engelsman met interesse in IJsland en kynologie is het ras behouden gebleven en in 1969 door de FCI erkend.
Algemeen voorkomen
Noordelijke Spits, langer dan hoog. Origineel werkras, flink en stoer, gewend aan een leven buiten, zonder luxe. Lachend gezicht met beweeglijke oren. Dikke, waterafstotende vacht.
Schofthoogte
reuen 42-48 cm, teven 38-44 cm
Gewicht
12-18 kg
Vacht
Middellange of lange bovenvacht, kort op het gezicht en de voorkant van de benen. Ondervacht dicht, zacht en wollig. Alle kleuren zijn toegestaan, als er maar één kleur overheerst. Wit in de vorm van een bles en markeringen op borst, punt van de staart en benen en tenen zijn toegestaan.
Gebruik
Als herdershond en waakhond nauw met de mens samenwerkend. Door de eeuwen heen werd alleen op deze eigenschappen geselecteerd; valse en agressieve honden werden geëlimineerd. Zo ontstond een alerte waker en attente veehoeder. Het is daardoor een ras geworden, dat heel goed voldoet als gezelschapshond, ook door zijn aangename houding ten opzichte van kinderen en medehuisdieren.
Gezondheid
Er zijn geen rasspecifieke gezondheidsproblemen bekend.
Aard
Levendig, goedaardig, vriendelijk, waaks zonder enige agressiviteit.
Bijzonderheden
De vacht vraagt geen bijzondere verzorging, behoudens de normale wekelijkse borstelbeurt. De nagels aan de wolfsklauwen moeten regelmatig worden geknipt.
