Toekenningen titel Erekeurmeester 

 

De heer W.M. (Wim) Clay

De heer Clay (89 jaar) besloot op 1 januari 2005 zijn functie als keurmeester voor 26 rassen, veelal uit rasgroep 5 (Spitsen en Oertypen), neer te leggen.

 

Ruim 50 jaar lang was hij intensief betrokken bij het Samojeden-ras in ons land. Meteen na de oorlog zorgde hij dat de Samojedenfokkerij weer op gang gebracht werd. Diverse kynologische artikelen over het keurmeestersambt en de rassen die hij keurde kwamen van zijn hand. Als kees- en poolhondenman was hij zeer vooraanstaand in binnen- en buitenland.

 

Zijn warme omgang met mens en hond, zijn kennis van de rassen die hij keurde en lief had maakten het dat hij tot erelid gekozen werd van de VKK en de Samojedenclub. Wim Clay heeft de titel als erekeurmeester voor het eerst naar voren gebracht. Het bestuur van de RVB heeft zijn voorstel met genoegen overgenomen. Aan hem dan ook de eer deze titel als eerste te mogen krijgen.

 

Helaas is op 24 september 2008 dhr. Clay op 92 jarige leeftijd overleden.

 

Mevrouw M.N. (Nancy) van Gelderen – Parker

Naast de rasgroepen 5 (Spitsen en Oertypen) en 7 (voorstaande honden) keurt mevrouw van Gelderen Parker nog 6 andere rassen. Zij staat bekend als een van onze meest geliefde keurmeesters in binnen- en buitenland. Wie kent haar niet binnen de kynologie? Niet als keurmeester, dan wel als ringhulp. Een tentoonstelling sloeg ze tot voor kort nimmer over.

 

Helaas laat haar gezondheid haar wat in de steek waardoor ze haar geliefde bezigheid – het keuren – niet langer op zo’n hoog niveau kan uitoefenen. Nancy is heel bekend bij de Siberische Husky. Niet alleen schreef ze een boek daarover, maar ook werd ze tot erelid van de rasvereniging benoemd én keurde ze dit ras enkele keren op de Crufts. In die tijd eind 80-er jaren was het een unicum dat een buitenlandse keurmeester op deze Engelse tentoonstelling ambteerde.

 

Vanwege haar verdienste in Engeland werd ze benoemd als lid van de Kennelclub, een hele eer. Ook twee rassen die ze in haart hart koesterde, de welsh corgi’s pembroke en cardigan. De problemen in de rasverenigingen gingen haar niet in de kouwe kleren zitten. Mevrouw van Gelderen-Parker is met recht benoemd tot erekeurmeester.

Helaas is in augustus 2009 mevrouw Van Gelderen-Parker overleden. 

 

Mevrouw A.W.K. Antal-Begeer

Mevrouw Antal keurt 33 rassen in rasgroep 1, herdershonden en veedrijvers. Zij was en is steeds graag gezien binnen de herdershondengroep. Haar keuringen waren zónder uitzondering steeds correct, typevast en zonder aanziens des persoons.

 

Samen met haar man had zij een grote collectie zeer waardevolle kynologische boeken. Wij spreken van geluk dat zij een belangrijk deel daarvan geheel belangeloos aan de Raad van Beheer heeft afgestaan.

 

Helaas overleedt de heer Antal in 2003, zodat hij de titel die mevrouw Antal-Begeer vandaag ontvangt, niet zal kunnen krijgen. In zijn vrouw, mevrouw Antal, eren we ook hem. Voor haar jarenlange inzet in de herdershondengroep, maar ook daarbuiten zeggen wij haar met dit erekeurmeesterschap van harte dank namens de Nederlandse kynologie.

Helaas is op 6 mei 2011 mevrouw Antal-Begeer overleden.

 

Mevrouw A.C. (Ank) Ter Kuile

Mevrouw Ter Kuile keurt 17 rassen in de groepen 7 (voorstaande honden) en 8 (spaniels en retrievers). Jarenlang heeft zij zich in binnen- en buitenland ingezet voor de Ierse Waterspaniel.

 

Als founding member werd zij enige jaren geleden erelid van die rasvereniging. Ook op de Crufts heeft zij haar geliefde ras gekeurd. Mevrouw ter Kuile staat wel eens bekend als wat “eigenwijs”. Mag het, als je zo’n kennis hebt over velerlei jachthonden, als zij! Graag bieden wij haar het erekeurmeesterschap aan.

 

Mevrouw G.F.  van Gink van Es

Mevrouw van Gink is een topper binnen de Bouviers. In 1950 kreeg ze haar eerste Bouvier. Het was niet haar laatste. In de jaren daarná heeft ze ongelooflijk veel voor de rasvereniging, de fokkerij, maar ook als keurmeester voor het ras gedaan.

 

In haar boek “de bouvier” uit 1985 schreef ze dat ze op de eerste plaats liefhebster van het ras en dan keurmeester was, beslist geen schrijfster. Nou, ik kan u zeggen dat háár boek nog steeds – 20 jaar later - wordt verslonden door elke bouvierliefhebber en als basis wordt gebruikt voor de opleiding van nieuwe keurmeesters. Haar grote kennis, haar diepgang en integriteit hebben ons graag doen besluiten aan haar de titel erekeurmeester te verlenen.

 

Mevrouw A.M. (Ted) Gerretsen – Snijders

Mevrouw Gerretsen is – zoals sommigen van u wel weten – een beroemd zangeres. Als sopraan zong zij onder andere in het Bachkoor. Ook daar perfectionistisch. Zo ook bij de honden. Hoewel ze veel meer in haar mars had, wilde ze persé alleen de spanielrassen keuren. Een enkele keer in het buitenland, maar meestal in haar geliefde Nederland. Ze is een echt spanielmens.

 

Hoewel ze daar niet zoveel wilde keuren, ging ze wel heel veel naar haar rassen kijken, leren en genieten in het buitenland. Ze fokte eerst Engelse Cockers en later ook Field spaniels. Mevrouw Gerretsen staat bekend als iemand die recht door zee keurt, heel bewust en altijd zeer typisch. Zoals ik van een collega keurmeester van haar hoorde: ze had “schijt” aan de mens achter de hond, ze keurde de hond.

 

Zo iemand is in bijzondere mate te waarderen en te danken voor alles wat ze voor de Nederlandse kynologie betekend heeft. Daarom de titel van erekeurmeester,

 

Mevrouw M. (Mia) van Ommen Kloeke Evers

Mevrouw van Ommen Kloeke was sinds 1 januari 2005 niet meer actief. In haar actieve leven keurde ze diverse rassen uit de groepen 1, 2, 3 en 9 en was ze groepskeurmeester voor de windhonden.

 

Haar eigen rassen waren de Sloughi’s, de Engelse Bulldoggen en de Corgi’s. In die rassen was ze dan ook een echte kei! Samen met haar man – die ook keurmeester was – heeft ze een groot aantal jaren een enorme aanzien genoten binnen de Nederlandse kynologie. Ook op internationaal vlak was ze graag gezien. Het is met een bijzondere waardering dat wij haar de titel erekeurmeester hebben verleend.

 

Tevens is zij drager van de Gouden erespeld van de Raad van Beheer en is zij lid van de Koninklijke Nederlandse Kennelclub Cynophilia. Zij staat in de Nederlandse en internationale kynologie bekend als een zeer gewaardeerde en gerespecteerde exterieurkeurmeester. Zij heeft aangegeven aan de VKK en de Raad van Beheer ook geen erekeuringen of andere keurmeestersactiviteiten te willen verrichten.

Helaas is mevrouw Van Ommen Kloeke Evers op 30 april 2010 overleden.